Douwe Teusink
Douwe Teusink onderzoekt hoe technologie ons observeren, en hoe geobserveerd worden ons gedrag vormt. Zijn installaties leggen verborgen infrastructuren bloot: camera's, sensoren en algoritmes die normaal onzichtbaar blijven, worden zichtbaar gemaakt als onderdeel van het werk zelf. Met zijn werk probeert hij de toeschouwer in de rol van zowel kijker als bekekene te plaatsen, en speelt hij met de spanning tussen nieuwsgierigheid en zelfbewustzijn die surveillance oproept.
Met een achtergrond in scenografie en industrial design combineert Teusink DIY-elektronica met interactie- en AI-gedreven systemen, waarbij de werking van een installatie nooit verstopt wordt maar juist onderdeel is van de ervaring. Zijn praktijk beweegt zich op het snijvlak van kunst, techniek en publieke ruimte, met een aanhoudende fascinatie voor framing: wat we zien, wat we niet zien, en wie bepaalt waar de camera naartoe wijst.
Lid sinds: 2026
Woonplaats: Utrecht
Opleiding: BA Industrial Design Technische Universiteit Eindhoven & Master Expanded Scenography HKU
Website: douweteusink.nl
Instagram: @douwiebella2swaggerjaggeryolo
Werken
In mijn werk onderzoek ik hoe technologie ons kijken en bekeken worden vormgeeft. Ik werk vanuit een DIY-benadering: camera's, sensoren, microcontrollers en AI-systemen bouw en programmeer ik zelf, en de werking ervan blijft zichtbaar in plaats van weggewerkt achter een strak omhulsel. Die transparantie is bewust; ik wil dat een bezoeker kan begrijpen, of op zijn minst vermoeden, hoe een installatie tot stand komt.
Mijn installaties nemen vaak de vorm aan van een systeem dat live data verwerkt, zoals een cameranetwerk, sensordata of AI-gegenereerde tekst, en dat direct terugkoppelt naar de ruimte of de bezoeker. Zo bouwde ik een installatie die live beelden van openbare bewakingscamera's in een TikTok-achtige scrollinterface toont, waarbij een gallery bezoeker via een ringlight-camera zelf onderdeel wordt van diezelfde feed. In een ander werk laat ik een faxprinter met cameras en sensoren filosofische monologen genereren over de vraag of de machine zelf kunst kan zijn.
Ik werk projectmatig en vaak op locatie, waarbij het formaat sterk afhangt van het concept: van kleinschalige, draagbare objecten tot ruimtevullende installaties die inspelen op de architectuur en het publiek van een specifieke plek. Inspiratie haal ik uit filosofie rond aandacht en bewustzijn, uit de esthetiek van bewakingsapparatuur en publieke schermen, en uit mijn achtergrond in scenografie en industrial design, waar vorm en functie altijd in dialoog staan.
